Η έκθεση Notes on Staying κατοικεί μέσα σε αυτή τη ρωγμή. Δεν πρόκειται για μια σταθερή κατάσταση, αλλά για μια επιτελεστική ένταση. Να μένεις ενώ όλα υποδεικνύουν φυγή, να επιμένεις μέσα σε ένα τοπίο που διαρκώς μετατοπίζεται.
Τα έργα, κυρίως σε χαρτί λειτουργούν ως εύθραυστα ίχνη. Επιφάνειες που απορροφούν και διαρρέουν, που φέρουν το βάρος της αφής, της διαγραφής και της επανάληψης. Το χαρτί δεν είναι απλώς μέσο, αλλά τόπος. Ένα πεδίο όπου η μνήμη καταγράφεται όχι ως γεγονός, αλλά ως ίζημα.
Μορφές που διαλύονται, σώματα που επιμένουν ημιτελή, γραμμές που μοιάζουν να αναζητούν σταθερότητα χωρίς ποτέ να την κατακτούν πλήρως. Η παραμονή γίνεται έτσι μια πράξη αντίστασης, όχι ηρωική, αλλά επίμονη, σχεδόν σιωπηλή.
Σε έναν κόσμο επιτάχυνσης και μετακίνησης, η πρόταση της Αναξαγόρου προτείνει μια διαφορετική χρονικότητα. Να σταθείς, να κοιτάξεις, να αντέξεις την ακινησία. Να επιτρέψεις στο βλέμμα να περιπλανηθεί χωρίς να ζητά άμεση κατανόηση.
Το να μένεις εδώ δεν είναι παθητικότητα. Είναι μια διαρκής διαπραγμάτευση με το όριο, μεταξύ παρουσίας και απουσίας, αντοχής και διάλυσης, σώματος και επιφάνειας.
Η Notes on Staying δεν ζητά να εξηγηθεί. Ζητά να βιωθεί ως μια συνθήκη, ένα ενδιάμεσο, όπου το σώμα, το υλικό και η μνήμη διαπραγματεύονται συνεχώς το δικαίωμα να παραμείνουν.
