Ο Αλέξανδρος Γιωρκάτζης γράφει για την έκθεση:
Ποιητικό
«Από τη σκέψη γεννιόμαστε με τη σύλληψη μιας νέας έννοιας. Σαν μια σταγόνα που αποχωρίζεται από τον βαθύτερο ωκεανό και γεννά μια νέα πραγματικότητα, γεννώντας τον ίδιο της τον εαυτό. Ένα φράκταλ, που είτε εντός είτε μαζί με την πηγή του, αναγεννά τον εαυτό του».
Αυτή η έκθεση φέρνει σε διάλογο μια συλλογή έργων που διερευνούν τις πολλαπλές εκφράσεις της αγάπης — από την οικειότητα της ερωτευμένης καρδιάς έως εκτεταμένες μεταφυσικές καταστάσεις πνευματικής έκστασης, καθώς και τις ήσυχες χειρονομίες που φωτίζουν την καθημερινή ζωή.
Τα έργα κινούνται μέσα από μεταβαλλόμενες καταστάσεις του είναι, ταλαντευόμενα ανάμεσα στην παρουσία και τη μεταμόρφωση. Η μεταμόρφωση αναδύεται είτε ως απελευθέρωση από ό,τι είναι έτοιμο να θεραπευτεί, είτε ως συνειδητή ανάπτυξη προς μια βαθύτερη, πιο αυθεντική έκφραση. Τα διαφορετικά επίπεδα συνείδησης αποκαλύπτονται μέσα από μια πλούσια ποικιλία καλλιτεχνικών γλωσσών και τεχνικών: μνημειακά γλυπτά, οικείες τερακότινες φόρμες και ζωγραφικά έργα που εκτείνονται από το μεταφυσικό έως παιγνιώδεις, χιουμοριστικές ερμηνείες των «σχημάτων λόγου».
Στον πυρήνα της, η έκθεση αυτή γιορτάζει τη χαρά της καλλιτεχνικής δημιουργίας, προσφέροντας μοναδικούς στοχασμούς πάνω στην ανθρώπινη εμπειρία — από το προσωπικό έως το συλλογικό.
